maandag 12 juli 2004
persbericht van Dierenbescherming afdeling Rivierenland

Op 12 juli 2004 heeft de politierechter in Arnhem uitspraak gedaan in een rechtszaak tegen een inwoonster van Echteld (Betuwe) die zich in 2003 had verzet tegen de ruiming van haar kippen tijdens de vogelpest crisis.

In een eerdere zitting op 13 januari 2004 had de rechter geoordeeld dat het horen van getuigen noodzakelijk was, dit in tegenstelling tot het openbaar ministerie die dit niet nodig vond. De rechter kwam tot de conclusie dat er wettelijk gezien weliswaar sprake was geweest van bedreiging van politiemensen, dus schuldig, maar dat dit niet ernstig genoeg was om haar een straf op te leggen. Wanneer iemand in haar woede allerlei dingen roept dan kan dat weliswaar opgevat worden als bedreigend maar het is van een heel andere orde dan wanneer iemand bijvoorbeeld met een jachtgeweer in de aanslag zou staan aldus de rechter.

De vrouw in kwestie had in 2003 aangegeven wel mee te willen werken aan de ruiming maar alleen als haar kinderen daarbij aanwezig zouden zijn. Zo zouden zij afscheid van de dieren kunnen nemen alvorens ze zouden worden gedood. Dit was mogelijk zo deelde een medewerker van het ministerie van LNV haar telefonisch mee, zij zou hierover worden gebeld.

Op 13 mei 2003 stond er echter zonder aankondiging een grote politiemacht voor de deur om desnoods met geweld haar kippen mee te nemen. De ruimers van de AID (Algemene Inspectie Dienst) en het RVV (Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees) wilden van geen uitstel weten, waarop de bewoonster naar binnen ging en de deur op slot deed.

Omdat zij weigerde de deur weer te openen werd deze door de politie opengebroken. Vervolgens werd zij geboeid en afgevoerd naar het politiebureau. Nadat de vijf kippen uit huis waren gehaald heeft de politie het huis (dat niet meer kon worden afgesloten) onbeheerd achtergelaten.

Tijdens de inval heeft zij in haar woede enkele dingen tegen de politie geroepen die door hen als bedreiging zijn opgevat. Zij zou hebben gedreigd met een pot hete koffie en een strijkbout wat door de agenten als levensbedreigend werd uitgelegd. Tijdens de inval heeft zij telefonisch hulp gezocht bij de plaatselijke afdeling van de Dierenbescherming om voor haar te bemiddelen. De politie en de ruimers wilden hier echter niet op wachten en besloten tot het openbreken van de deur. Wanneer ze twintig minuten hadden gewacht dan had er kunnen worden bemiddeld en was dit politiegeweld, en dus ook de rechtszaak, niet nodig geweest.

Deze rechtszaak is een direct gevolg van een keiharde actie van de overheid in een poging om het verzet tegen de ruimingen tijdens de vogelpest crisis te breken.

Op dinsdag 13 mei 2003 hebben er invallen plaatsgevonden bij hobbydierhouders in de Gelderse Vallei en de Betuwe. Het betrof hier mensen die niet vrijwillig mee wilden werken aan het doden van hun dieren. Als eerste waren de mensen aan de beurt die veel in de publiciteit waren. Blijkbaar wilde de overheid met deze provocerende acties andere mensen ontmoedigen om zich te verzetten.

Dat een aantal mensen nog verwikkeld waren in juridische procedures tegen de aangekondigde ruimingen deed op dat moment blijkbaar niet ter zake. Het is de omgekeerde wereld dat nu een burger zich voor de rechter heeft moet verantwoorden terwijl het juist de overheid is die in dit geval buitenproportioneel geweld heeft gebruikt.

De verdediging had vooraf aan het Openbaar Ministerie (OM) gevraagd om een viertal getuigen op te roepen in verband met tegenstrijdige verklaringen. Het OM had dit echter geweigerd omdat het niets toe zou voegen en de zaak volgens het OM voldoende duidelijk was.

Tijdens de zitting heeft de verdediging het verzoek om de getuigen te horen aan de rechter voorgelegd. Deze was van mening dat er inderdaad voldoende reden was om de getuigen te horen. De zaak is daarop door de politierechter terugverwezen naar de rechter commissaris.

De rechter commissaris zal nu in een besloten zitting de vier getuigen horen over hun aandeel in de zaak. Dit betreft twee politie agenten en een dierenarts die bij de ruiming aanwezig waren en iemand van de dierenbescherming die te hulp was geroepen tijdens de ruiming.

Door de getuigen onder ede te horen moet komen vast te staan wat er nu daadwerkelijk is gebeurd op die bewuste 13 mei 2003, de dag van de ruiming. Ook de context waarin het voorval zich heeft afgespeeld zal daarmee duidelijk worden. Een grote politiemacht die met veel machtsvertoon vijf kippen komt halen en vervolgens het huis, dat niet meer kan worden afgesloten, onbeheerd achterlaat.

De aldus verkregen getuigen verklaringen zullen aan het dossier worden toegevoegd waarna de zaak opnieuw aan de politierechter zal worden voorgelegd. Gezien de hoge werkdruk en de grote hoeveelheid zaken bij de rechtbank zal dit waarschijnlijk een aantal maanden duren.

De Dierenbescherming Afdeling Tiel en omgeving is blij dat de rechter eerst alle feiten boven tafel wil hebben alvorens te kunnen oordelen. Wanneer duidelijk is wat er precies is gebeurd, en alles in de juiste context kan worden geplaatst, zal ongetwijfeld blijken dat het met de bedreiging allemaal wel meevalt. Misschien was deze hele rechtszaak dan niet eens nodig geweest.

Joop de Jonge

Tijdens de inval heeft zij telefonisch hulp gezocht bij de plaatselijke afdeling van de Dierenbescherming om voor haar te bemiddelen. De politie en de ruimers wilden hier echter niet op wachten en besloten tot het openbreken van de deur. Wanneer ze twintig minuten hadden gewacht dan had er kunnen worden bemiddeld en was heel dit politiegeweld niet nodig geweest.

Deze rechtszaak is een direct gevolg van een keiharde actie van de overheid in een poging om het verzet tegen de ruimingen te breken.

Op dinsdag 13 mei 2003 hebben er met veel machtsvertoon diverse moordpartijen plaatsgevonden bij hobbydierhouders in de Gelderse Vallei en de Betuwe. Het betrof hier mensen die niet vrijwillig mee wilden werken aan het doden van hun dieren.

Om 11.00 uur waren gelijktijdig de eerste invallen in zowel Echteld als Hoevelaken. Als eerste waren de mensen aan de beurt die veel in de publiciteit zijn geweest. Blijkbaar wilde de minister met deze provocerende acties andere mensen ontmoedigen om zich te verzetten tegen zijn (wan)beleid. Dat een aantal mensen nog verwikkeld waren in juridische procedures tegen de aangekondigde ruimingen deed op dat moment blijkbaar niet ter zake.

Het is de omgekeerde wereld dat nu een burger zich voor de rechter moet verantwoorden terwijl het juist de overheid is die in dit geval buitenproportioneel geweld heeft gebruikt.

De zitting is openbaar en dus voor iedereen toegankelijk.

Joop de Jonge