Maar liefst 282 kukelekuus zonder boete
bron: de Limburger, 10 februari 2004
Maastricht/Obbicht
Twee leden van hanenkraaivereniging Veur daag en dauw in Obbicht hoeven een boete die zij vorig jaar kregen voor het overtreden van het vervoersverbod in verband met de vogelpest niet te betalen. Met name vanwege de onduidelijkheid die ten tijde van de vogelpest heerste over wat er nou wel en niet mocht, besloot rechter R. Otto gisteren over zijn hart te strijken.
Ze wisten van niets in Obbicht. En zodoende lieten de leden van hanenkraaivereniging Veur daag en dauw het traditionele hanenkraaien op 9 maart 2003 in café de Koosjtal gewoon doorgaan. Ondanks de vogelpest. "Miene leve God", steunde Lambert Keulers (68) uit Obbicht gisteren voor de rechtbank in Maastricht. "Je kon indertijd elke dag wel bellen met de LLTB (Limburgse Land en Tuinbouwbond, red.) om te vragen hoe het nu weer zat met de regels voor de vogelpest. Want dat veranderde met de dag."
Ze hadden overigens nog wel navraag gedaan en op teletekst gekeken. Maar daar waren ze niets wijzer van geworden. Het laatste wat de leden van de hanenkraaivereniging hadden vernomen was dat ten noorden van Echt een vervoersverbod gold voor pluimvee, maar dat onder de lijn Echt niets aan het handje was. "Meer wisten wij niet", verklaarde mede-hanenkraaier Leon Verheijen (48).
Zodoende togen ze die zondagochtend met hun haantjes onder de arm richting café de Koosjtal. De uitslag van de pluimveewedstrijd werd zoals altijd doorgebeld naar L1. En dat hadden ze nou beter niet kunnen doen. Want een medewerker van de Algemene Inspectiedienst hoorde het bericht op de radio en toog onverwijld naar Obbicht.
Want er gold op dat moment namelijk wel degelijk een vervoersverbod voor pluimvee in Obbicht, zo hield officier van justitie F. van Diem de twee Obbichtenaren gisteren voor. "Weliswaar veranderden de regels van dag tot dag en zelfs van uur tot uur. Maar er was sprake van een crisissituatie in Nederland. En dat betekende dat u als pluimveehouder, ook al gaat het hier maar om een of twee haantjes, de verantwoordelijkheid had om u goed te informeren over wat er op dat moment wel en niet kon. Op internet, op de site van het ministerie had u alle informatie kunnen vinden", stelde Van Diem, er daarbij volledig aan voorbijgaand dat beide heren niet beschikten over internet.
Overigens had het openbaar ministerie volgens de officier vanwege de onduidelijke regelgeving in het geval van de twee Obbichtenaren al flink wat water bij de wijn gedaan. Want waar normaal gesproken boetes werden uitgedeeld van zeker tweeduizend euro voor dergelijke overtredingen, was Lambert Keulers en Leon Verheijen een schikking van slechts honderd euro aangebonden.
Beide heren hadden echter uit principe geweigerd die te betalen, omdat zij vonden dat vanwege de onduidelijke regelgeving hén niets te verwijten viel. En zodoende moesten ze zich gisteren in Maastricht tijdens een bij vlagen hilarische zitting voor de rechter verantwoorden.
Lambert Keulers had om zijn verhaal kracht bij te zetten zelfs een haan meegenomen naar Maastricht. "Ik dacht, misschien heeft die rechter nog nooit een haantje gezien." Maar de haan mocht er bij de rechtbank niet in. Zodoende moest rechter Otto het doen met de verbale uitleg van Lambert Keulers over de ins en outs van het hanenkraaien. "Het gaat erom welke haan het vaakst kraait in twintig minuten tijd", legde de Obbichtenaar de finesses van de sport uit. Zijn eigen haan haalt met gemak 282 kukelekuus, zo meldde hij met enige trots. Hoe hij het dier tot een dergelijke prestatie weet te brengen, wilde de rechter wel weten. Maar daarover wilde Keulers niets kwijt. "Dat is een goed bewaard geheim."
Het was rechter Otto na het aanhoren van het relaas van de twee Obbichtenaren wel duidelijk dat het tweetal in principe geen kwade bedoelingen had die zondagmorgen in maart. "Strikt genomen gold er een vervoersverbod en had het hanenkraaien dus niet mogen doorgaan", sprak de rechter. "Maar ik heb niet de indruk dat u het met opzet hebt gedaan. Zodoende leg ik u een voorwaardelijke boete op van honderd euro met een proeftijd van twee jaar." Een uitspraak die grote vraagtekens in de ogen van de twee verdachten teweegbracht. "Daar begrijp ik helemaal niets van", reageerde Keulers. "Dat betekent dat u die boete van honderd euro niet hoeft te betalen, tenzij u binnen twee jaar nog zoiets flikt", verduidelijkte Otto in gewone mensentaal. Waarop Verheijen en Keulers verheugd reageerden met: "Hebben we toch nog wat verdiend vandaag."
naar boven
Oproep voor hulp bij rechtszaak 9 februari 2004
De volgende brief is op 2 februari 2004 geschreven aan de waarheidscommissie vogelpest:
Hallo,
Ik val maar gelijk met de deur in huis.
Wij zijn een kleine Hanekraai-vereniging (7 leden!) in het zuiden des lands (Obbicht, gemeente Sittard-Geleen). Wij kraaien zondag's-morgens met krielhaantjes. Onze competitie duurt van oktober tot maart. Afgelopen maart, u raad het al, stonden er opeens om ca. 17.30 uur 2 heren aan de deur met de vraag waar het hanenkraaien was. Ik zei toen dat ze te laat waren, dat was om 9.50 uur afgelopen. Nu komen er wel vaker mensen voor informatie omtrent het hanenkraaien. Er zijn ook al vaker tv opnames gemaakt, dus...
Mensen meegenomen naar de café. (deze ligt achteraan op ons erf, ca. 60 meter van de straat vandaan. Op de oprit is een hekwerk, dus je komt er niet zomaar.) Op dat moment was de kroeg gesloten, dus hond achter slot gedaan, hekwerk opengemaakt en hen meegenomen naar de kroeg. Binnen vroegen ze waar dat kraaien plaats had gevonden, dus ik vertelde waar de kooi had gestaan. Toen zei een van hen dat dat niet mocht. Ik vroeg nog wat dan niet mocht. Hij zei: kraaien. Toen begon mij iets te dagen en zei: mag ik even weten wie jullie zijn? Toen kwamen de pasjes van de AID tevoorschijn! Toen kon ik natuurlijk niets anders meer zeggen. Waarom mag dat niet, vroeg ik nog. Zij zeiden dat er vanaf de zaterdag voor carnaval een landelijk vervoersverbod was ingegaan. Ik heb toen verteld dat ik elke avond, carnaval of niet, naar diverse nieuwsuitzendingen kijk, maar niets van een landelijk vervoersverbod afwist. Had ik op de site van het ministerie moeten kijken, zeiden zij!. Wat moet ik op de site van het ministerie, vroeg ik nog. Op teletekst stond die morgen het bericht dat er geadviseerd werd om de dieren binnen te houden. En als ik het had geweten dat het kraaien niet was doorgegaan. Daar hadden zij geen boodschap aan. Ik zei toen dat wij een boer in de club hebben die dat ook niet wist. Hun opmerking was dat hij op internet had moeten kijken. Ik zei dat hij helemaal geen pc had. Onze haantjes, dat was geen probleem, want ze zaten op ons eigen erf, maar 2 mensen zijn met hun haantje over straat naar het café tot moeten komen. Hun zijn ze gaan opzoeken. Die zelfde avond rond 19.45 waren ze weer terug bij mij en hadden inmiddels met hun baas overleg gehad omtrent waarschuwing of proces verbaal. Èen persoon hadden ze thuis aangetroffen, de ander niet. Mij vroegen ze nog of ik wist waar die ander naar toe was. Natuurlijk wist ik dat niet.( zij ze 2 dagen later nog teruggeweest en toen was hij wel thuis.) Beide heren hebben toegegeven dat ze naar het café zijn gekomen met hun haantjes. De baas had gezegd: proces verbaal opmaken. Toen vroeg ik of we die processen ook konden laten voorkomen, omdat wij ons van geen kwaad bewust waren. ik wist wel dat er een vervoersverbod tot Echt was. Wij wonen er ca. 15 km onder. Zij adviseerden mij om dat ook te doen. Met mijn verhaal erbij zou de rechter ons misschien maar €1, laten betalen. Ik zei dat we dat wellicht ook niet deden, want in mijn ogen was dat schuld bekennen. Ik vroeg nog waar ze van wisten dat wij gekraaid hadden die morgen, of ons iemand doorgegeven had? Nee, een collega op kantoor had de radiouitzending van de provinciale radio gehoord met de uitslagen van die dag. Die had hun op pad gestuurd. Zij hadden zelfs de radio gebeld om achter het adres van ons te komen.
Ik had gedacht, met het oog alles wat in de besmette gebieden aan de hand was, dat we er gewoon zonder kleerscheuren vanaf zouden komen. In de besmette gebieden werden de mensen, die de ophokplicht niet nakwamen eerst gewaarschuwd, en bij de volgende controle eventueel bekeurd zouden worden. Wij werden direct bekeurd! Wat denk je, de boete viel dus wel in de bus! 100 euro per persoon. (voor 2 leden dus) Onderling was afgesproken: mocht er een boete komen dan laten we het voorkomen. Nu is het zoveer, zij moeten voorkomen op 9 februari. Aangezien ik de enige ben die het hele verhaal weet, (met de AID gesproken) heb ik hun gevraagd mij te laten oproepen als getuige.
Nu komt mijn vraag:
Kunnen jullie ons op de ene of andere manier hiermee helpen?
Ik heb al in de archieven van NOS tv, RTL tv, provinciale radio en de 2 provinciale dagbladen gezocht om iets te vinden over het landelijk vervoersverbod, maar nergens wordt er melding van gemaakt. Aleen op de site van het Ministerie zelf, en dan ook met de melding dat het gepubliceerd werd in de staatscourant. Natuurlijk lees ik die nèt niet.
Laat aub snel iets van jullie horen!
Alvast bedankt,
Willy Op den Kamp
Obbicht (L)
naar boven
